door Gon Boissevain en Lennie van Empel, De Bataafsche Leeuw, Amsterdam 1991

Vrouwenkamp, 93, 117

[Semarang – Koepelkerk]

Zondag 21 maart [1943] Intrede van Ds. Jannie Stegeman. De recreatiezaal was propvol. Jannie in toga. Alles werkte mee om ons gevoel van een echte kerkdienst te geven. We zijn nu wel zeer bevoorrecht boven de andere vrouwenkampen. Het was erg aangrijpend.
[…]
Eerste Kerstdag 1943 […] We hebben vanmiddag een aangrijpende kerstdienst gehad. In een tjokvolle zaal zongen we: ‘Daar is uit ’s werelds duist’re wolken, een licht der lichten opgegaan’, toen een politieagent met veel lawaai binnenkwam. Het zingen ging ongestoord en met verdubbelde kracht verder. Toen het stil was, vertelde Ds. Jannie Stegeman ons: ‘Het zingen wordt verboden, wij zullen volstaan met prediking’.

Vrouwenkamp, 277

[Semarang 2 – Toko Oen] 

4 september 1945 [...] vol belangstelling kijkend naar het verkeer op Bodjong en vooral naar een paar Nippen die bezig waren een vrachtauto op te laden. De houding van de Jappen is wel mooi. Ze doen net of ze ons niet zien en kruipen bij Toko Oen (restaurant) in de donkerst hoekjes. Ik vond de toestand ongelooflijk. Het was er vol Hollandse vrouwen en kinderen. Gezellige feestelijke stemming. Het was of de kamptijd slechts een boze droom is geweest. We genoten van ons feesteten dat besloten werd met een taart.”
Vrouwenkamp, 298
7 oktober [1945] [...] We zijn een paar dagen geleden, toen het nog kon, met z’n vieren naar de stad geweest, met twee sadotjes (rijtuigjes met een paardje ervoor), heerlijk! Het was een succes en heeft ons echt opgefrist, zodat het kampbestaan weer poosje aankunnen. [...] Natuurlijk bestelden we weer kakap (visgerecht) bij Toko Oen (het beroemde Café-restaurant op Bodjong) om mee hierheen te nemen.

Vrouwenkamp, 282

[Semarang 2 – Hôtel du Pavillon] 

[September 1945] Freddie besprak voor mij een kamer in Hotel du Pavillon, en dat zou het uitgangspunt worden van een avontuurlijke weg, die ons voerde door caleidoscopische droomtoestanden: beschieting, bevrijding door Gurkhatroepen, een va-et-vient van militairen van alle denkbare nationaliteiten en ten slotte een riskante vlucht in en veel te zwaar beladen vliegtuig naar Batavia, waar ik eindelijk mijn reis naar Holland kon beginnen.